Μπορείς να τα καταφέρεις! Κι όμως κάτι λείπει…

 

 

Καθώς η θεωρία της νοοτροπίας ανάπτυξης κερδίζει έδαφος στην εκπαίδευση, εξακολουθεί κάτι να λείπει από αυτήν. Στο άρθρο του Gregg Toppo, αναφέρονται τα λόγια της Dweck ότι:

Οι εκπαιδευτικοί μεταφράζουν λάθος τη νοοτροπία ανάπτυξης και ότι θα έπρεπε να επαινούν τις στρατηγικές των παιδιών και να εξηγούν πως αυτές μπορούν να φέρουν τα επιθυμητά αποτελέσματα.

Αυτό και αν είναι αλήθεια! Ενθαρρύνοντας τα παιδιά σαν δασκάλα όλη την ώρα είναι… σε γενικές γραμμές καλό αλλά προσωπικά νιώθω ότι κάτι λείπει. Η Dweck μας το εξηγά με απλά λόγια: Δείξτε τους τις στρατηγικές που μπορούν να τους βοηθήσουν, και αυτό σημαίνει κάντε διαφοροποίηση.

Διαφοροποίηση είναι ο τρόπος με τον οποίο οι εκπαιδευτικοί χειρίζονται διάφορους μαθητές και αυτό το πετυχαίνουν βρίσκοντας διάφορους τρόπους για να στηρίζουν τους μαθητές τους. Με άλλα λόγια γίνονται ευέλικτοι!

Παρ’ όλα αυτά η νοοτροπία της Ανάπτυξης θα χάσει έδαφος αν δεν καταλάβει ότι η διαφοροποίηση δεν είναι κάτι εύκολο.

Έτσι αν και σαν θεωρία είναι υπέροχη, οφείλει να γίνει πιο πρακτική. Σε αυτό συγχαίρω την εφαρμογή Class Dojo για την επεξήγηση της έννοιας στους μαθητές μέσω βίντεο. Οι εκπαιδευτικοί ψυχολόγοι μιλούν για διαφοροποίηση αλλά χρειάζεται να αντιληφθούν ότι δεν μπορεί να επιτευχθεί εύκολα με 25 μαθητές την ίδια ώρα.

Υπάρχει αρκετός χρόνος ώστε να καθίσεις με κάθε παιδί για να εξηγήσεις την πιο κατάλληλη στρατηγική; Και τι κάνουμε όταν μια στρατηγική είναι κατάλληλη για ένα παιδί αλλά όχι για ένα άλλο; Τι γίνεται όταν κάθε στρατηγική χρειάζεται αρκετό χρόνο και εξάσκηση για να γίνει κατανοητή;

Τι κι αν τα βήματα είναι πολύπλοκα για ορισμένα παιδιά;

Διαβάζοντας ένα ποστ από τον Jordan Shapiro έκανα την εξής «σύνδεση». Σύμφωνα με τον συγγραφέα

«στα πρώτα χρόνια, δεν είναι ότι οι μαθητές είναι παραμελημένοι όσο το ότι ο εκπαιδευτικός δεν έχει βρει τον τρόπο να τους πλησιάσει».

Ο Shapiro αναφέρει εκτενώς την έλλειψη κοινού λεξιλογίου μεταξύ εκπαιδευτικού και μαθητή. Παρ’ όλα αυτά οραματίζεται μια λύση στο μέλλον όπου αξιολογήσεις βασισμένες σε παιχνίδια και ψηφιακές μαθησιακά προσαρμοσμένες τεχνολογίες θα προσφέρουν εξατομικευμένες αξιολογήσεις δεδομένων που θα μπορούν να βοηθούν τους εκπαιδευτικούς να βοηθήσουν τους μαθητές τους.

Ο Jeffrey Bradbury υποδεικνύει ότι: η διαφοροποίηση μπορεί να επιτευχθεί μέσα από τη χρήση της τεχνολογίας. Αυτό σημαίνει να κρατάμε δεδομένα από τους μαθητές, να χρησιμοποιούμε το μοντέλο «flipped classroom» και να δίνουμε στους μαθητές την δυνατότητα επιλογής.

Άποψή μου είναι ότι οι υποστηρικτές της νοοτροπίας Ανάπτυξης θα έπρεπε να στρέψουν την προσοχή τους στο πώς να κάνουν ευκολότερη τη διαφοροποίηση για τους εκπαιδευτικούς. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μέσα από πρακτικές εισηγήσεις, βίντεο και τεχνολογία με ένα μεγάλο ΑΛΛΑ!

 

Οι πλείστοι εκπαιδευτικοί δεν είναι «ψηφιακά» μορφωμένοι για να χρησιμοποιήσουν όλη αυτή την απίθανη τεχνολογία που υπάρχει. Η Meghan E. Murphy   γράφει μια σημαντική αλήθεια: μόνο μερικοί δάσκαλοι γνωρίζουν πώς να ενσωματώσουν την τεχνολογία στην τάξη τους. Είναι υπερβολική γι’ αυτούς και οι πλείστοι μαθαίνουν να τη χρησιμοποιούν από μόνοι τους.

Ίσως αυτό είναι το ερώτημα το οποίο πρέπει να απαντήσουν οι υποστηρικτές της θεωρίας ανάπτυξης.

Πώς να κάνουν τη διαφοροποίηση ευκολότερη για τους εκπαιδευτικούς και πώς να προσελκύσουν εκπαιδευτικούς στον ψηφιακό γραμματισμό;

Τι λύσεις μπορούμε να προσφέρουμε; Στεκόμαστε σε ένα σημείο όπου γνωρίζουμε την λύση αλλά δεν μπορούμε να την ενσωματώσουμε με τον καλύτερο τρόπο που μπορούμε. Φυσικά θα κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε όπως κάνουμε πάντα…

growth mindset

Εσείς τι άποψη έχετε;

Μαργαρίτα Μαρτή March

Founder of Ematheon

The Ematheon team

Πηγές:

Gregg Toppo

Jeffrey Bradbury

Jordan Shapiro

Meghan E. Murphy