Διακοπές

ΔΙΑΚΟΠΕΣ
Διακοπές

Διακοπές ως ετυμολογία σημαίνει δια – κόπτω, δηλαδή σταματάω κάτι που έκανα πριν και αρχίζω κάτι καινούριο και διαφορετικό. Μια περίοδος με συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, χωρίς ρουτίνα, εκκρεμότητες, έννοιες και πίεση.

Οι διακοπές μπορούν να συνδυαστούν με ένα ταξίδι εντός ή εκτός της χώρας μας ή και με το να παραμείνουμε σπίτι να ξεκουραστούμε.

Οι διακοπές αναζωογονούν τον άνθρωπο. Ξεκουράζουν μυαλό και σώμα. Γίνεται πιο αποδοτικός στη δουλεία του και πιο ευτυχισμένος στη ζωή του.

Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να περάσει κάποιος δημιουργικά και εποικοδομητικά τις διακοπές του. Μια εκδρομή στη φύση απολαμβάνοντας το δροσερό αεράκι και τις μυρωδίες απο τα πεύκα. Κολυμπώντας, κάνοντας ηλιοθεραπεία (πάντοτε φυσικά τις κατάλληλες ώρες για να μην καούμε). Παίζοντας βόλεϊ ή ρακέτες στην παραλία. Πηγαίνοντας βόλτες με τους φίλους μας, τρώγοντας παγωτά και φρούτα εποχής. Μπορούμε ακόμη να περάσουμε χρόνο με τον εαυτό μας ζωγραφίζοντας ή διαβάζοντας ένα βιβλίο.

Οι διακοπές μπορούν επίσης να χαρίσουν σε ανθρώπους μεγαλύτερης ηλικίας, άφθονο ύπνο και απόλαυση βασικών πραγμάτων όπως ένα καλό φαγητό, ένα παγωμένο καφέ, μια περιποίηση προσώπου, ένα μασάζ και άλλα πολλά μικρά πράγματα τα οποία δεν χωράνε δυστυχώς στη ρουτίνα της καθημερινότητας.

Για να έχουν νοστιμιά οι διακοπές οποιαδήποτε εποχή του χρόνου πρέπει πρώτα να κοπιάσουμε, να δουλέψουμε σκληρά και να δώσουμε τον καλύτερο μας εαυτό. Ο κάθε ένας σε αυτό που επαγγέλλεται.

Θα σας πω μια ιστοριούλα για να εμπεδώσουμε καλύτερα τη σημασία της δουλείας και των διακοπών.

Ο Τζίτζικας και ο Μέρμηγκας

Ήταν κάποτε ένας τζίτζικας κι ένα μυρμήγκι οι οποίοι μοιράζονταν το ίδιο δέντρο. Ο τζίτζικας ζούσε στα κλαδιά σε μια πρόχειρη φωλιά που βρήκε έτοιμη και το μυρμήγκι στις ρίζες.

Με τη γέννηση του ήλιου το μυρμήγκι φορούσε το καπελάκι του,  έπαιρνε τα εργαλεία του και γεμάτος θετικότητα άρχιζε δουλεία. Είχε ως αποστολή να γεμίσει την αποθήκη του σπιτιού του με διάφορους σπόρους. Ο χειμώνας πλησίαζε, το κρύο και το χιόνι θα σκέπαζαν τα πάντα και χωρίς προμήθειες δεν θα μπορούσε να ζήσει.

Ο τζίτζικας από την άλλη πίστευε πως είναι χάσιμο χρόνου να εργάζεται κάποιος. Ξυπνούσε μετά τα μεσημέρια, έτρωγε ότι έβρισκε μπροστά του, έπαιρνε την κιθάρα του και άρχιζε το τραγούδι.

Έτσι περνούσαν οι μέρες η μια μετά την άλλη. Το καλοκαίρι έφυγε δίνοντας τη σκυτάλη στο φθινόπωρο. Τα φύλλα των δέντρων κιτρίνισαν, ξεράθηκαν και έπεσαν στην γη. Ο  ουρανός συννέφιασε και τα πρωτοβρόχια έκαναν την έφοδό τους.  Το μυρμήγκι έχοντας αρκετές προμήθειες για να περάσει μέχρι την άνοιξη, καθόταν και απολάμβανε τον ήχο των σταγόνων της βροχής καθώς έπεφταν πάνω στα ξερά φύλλα.

Ο τζίτζικας πανικοβλημένος περιπλανιόταν στο δάσος να βρει κάτι να φάει, κάπου στεγνά να κοιμηθεί και να ξεκουραστεί.  Τίποτα δεν είχε απομείνει γι’ αυτόν παρά μόνο μια κιθάρα. Η πείνα και το κρύο τον είχαν διαλύσει έτσι χτύπησε δειλά την πόρτα του γείτονα του ζητώντας βοήθεια.

– Καλέ μου τζίτζικα γιατί δεν έχεις σπίτι και αποθέματα; Τι έκανες όλο το καλοκαίρι;  (Το μυρμήγκι γεμάτο απορία ρωτά)

– Το καλοκαίρι δεν είχα χρόνο να δουλέψω γιατί είχα κέφια και τραγουδούσα όλη μέρα!  (Απαντά περήφανα ο τζίτζικας)

–  Τότε αφού τραγούδαγες όλο το καλοκαίρι χωρίς να κοπιάσεις και να προβλέψεις για προμήθειες και στέγη, ήρθε τώρα ο καιρός να ρίξεις και ένα χορό! (Είπε το μυρμήγκι και γύρισε να δει κάτι αργοπορημένα πουλιά που πετούσαν προς το νότο)

Η ιστοριούλα αυτή λοιπόν θέλει να μας πει με λίγα λόγια πως όποιος δουλεύει σκληρά ανταμείβεται με το ίδιο νόμισμα.  Αν θες να απολαμβάνεις τη ζωή και τα αγαθά της θα πρέπει να κοπιάζεις ταυτόχρονα!

Save

Πυρ, Γυνή και Θάλασσα

Γένους θηλυκού είναι η γης και η πατρίς, είναι η νύχτα με τη μέρα, είναι η σελήνη και η θάλασσα, είναι η ζωή, είναι η Άνοιξη!

Φυσικά και είναι υπέροχο πλάσμα η γυναικά ∙ είναι όλα αυτά μαζί!

Δεν ασπάζομαι κανένα απολύτως φεμινιστικό κίνημα, είναι απλά αυτό που είναι! Γυναίκα! Μια λέξη που ζωγραφίζει τόσες πολλές εικόνες μέσα στο μυαλό μας, φέρνει στις μνήμες μας μυρωδιές, ήχους, συναισθήματα όπως και κάθε εμπειρία μας σε αυτή τη γη! Αν το δούμε εντελώς σφαιρικά, όλες οι τέχνες έχουν ασχοληθεί μαζί της, όλες οι θρησκείες, όλα τα δόγματα. Σε όλες τις εποχές και πτυχές της ιστορίας, η γυναίκα διαδραματίζει σημαντικό ρόλο αλλά αποτελεί και πηγή έμπνευσης! Είναι κάτι που εξυμνείται αλλά και άλλες φορές τσαλακώνεται! Είναι ευέλικτη, δυνατή, θετική αλλά είναι και εύθραυστη, αδύναμη και δύστροπη. Είναι άνθρωπος. Σαν όλους τους άλλους. Τόσο απλά. Είναι διαφορετική αλλά και ίδια. Όπως η ζωή. Διαφορετική, όμως ίδια.

Ευκαιριακά με την περιβόητη μέρα της γυναίκας έχω πάντα την απορία όταν έρχονται τέτοιες «αφιερωμένες» μέρες, πόσο ουσιαστικές είναι πλέον αυτές οι μέρες;  Η καθιέρωση της μέρας αυτής, όπως και τόσων άλλων, είναι πλέον κυνικές χωρίς ιδιαίτερο νόημα, που υπάρχουν απλά για να υπάρχουν. Δημιουργήθηκαν μέσα από ανάγκες άλλων εποχών, με άλλα νοήματα και μέσα από προσπάθειες ισότητας μεταξύ των δύο φύλων. Στην εποχή του σήμερα, παρόλο που η ισότητα είναι δικαίωμα όλων πλέον,  μέρα σαν και αυτή ακούγονται όμορφοι στίχοι και λογής ποιήματα για να ολοκληρωθεί ένα καθήκον, μία κοινωνική, εντελώς τυπική υποχρέωση απέναντι στην γυναίκα. Τι κρίμα. Έχει χαθεί το αυθεντικό εκείνο κάτι, που όλοι λίγο πολύ κατά βάθος το χάνουμε και το βρίσκουμε συνεχώς.

Η ανθρώπινη φύση ισορροπεί όταν ο σεβασμός και η αγάπη είναι στοιχεία μέσα στην καθημερινότητα μας, ανεξαρτήτου φύλου και φυλής. Παρόλες τις αδυναμίες της και τις συχνές εκρήξεις της, η γυναικά είναι ένα τρυφερό κομμάτι μέσα στη ζωή μας, που χρειάζεται φροντίδα όπως και κάθε τι άλλωστε για να διατηρηθεί. Η σύγχρονη γυναίκα έχει ανάγκη να την αγαπούν, να την σέβονται και να την εκτιμούν μέσα από τους αγώνες της και την προσφορά της στο κοινωνικό σύνολο. Είναι πλέον ίση χωρίς καμία αμφισβήτηση. Θεωρώ ότι αυτό είναι και το πιο σημαντικό, να αναγνωρίζει η ίδια την αξία και την συμβολή της μέσα στο σύνολο όπως έτσι πρέπει να κάνουμε όλοι άλλωστε.

statue-724867_960_720